۱۳۸۷ فروردین ۱, پنجشنبه

سکوت


کجا ست آن آرامش که با هم از آن سراغ می گرفتیم ؛ کجاست آن رود زلال که ترنم اش برای لالائی شب می جوییم ؛ کاش آنجا گوشه دلمان بود؛ نه ، کاش تمام سرزمین فکرمان بود؛ کاش گذرگاه نبود ، و کاش ... و کاش فقط برای ما بود ، اصلاَ برای ما بود این را گفتم و چشمانم را بستم ، گوش دادم و به سکوت کلامت گوش دادم و به هیاهوی تفکرت گوش دادم ؛ راستی می دانی این هیاهو سبز بود این آرامش آرزوی من بود. راستی هیاهوی اندیشه من برای تو هم سبز بود؟

هیچ نظری موجود نیست: