۱۳۸۷ فروردین ۱, پنجشنبه

لحظه

میدانی هر سال چقدر لحظه دارد ؟

بگذار لحظه ها چون آب زلال در بستر رودی باشند ، همچون آب در جریان ، در گذر

به آن گوشه میکده فکر کن و شیرینی طعم دقایق گذشته را به آینده تقدیم کن

زحمتی جز لبخند ندارد .همه و همه اینها را می شودبا لبخندی خرید

باور کردن را باور کن تا آب شوی و تا آنجا روی که دیدگان نمی ببیند

چون آب خاک را هم با خود به آن دنیای پرشور مستی ببری و چون آب آتش خشم را فرونشانی

آری بارها گفتم که آب باش ، هرگز باد نباش که شعله های را فروزان کنی

بر سینه دریا گرداب شوی و بر دیدگان آسمان تندباد

همان آب روانی باش که همیشه در جریان است و لحظه ها را نمی شمارد

هیچ نظری موجود نیست: