۱۳۸۷ شهریور ۴, دوشنبه

رنگ آشناییها


به آغازی پایان دادن را تجربه کردن

به اشکی اجازه فرود دادن
و خنده های را .......
وای
این ره پر پیچ و خم است
و
این کلبه چه آشفته است
راستی
این گذر کجا ست؟
این خانه چه رنگی دارد؟
........
آسمان دشت خیال همواره آبی ست
صفحه دل چون یک شیشه شفاف بی رنگ
با یادی، به رنگ آشنایی ها
همه دردها را به فراموشی سپردن
وتنها یک لبخند کافی است ، تا باز بتوان در گذر به سوی کلبه گرم دوستی گام برداشت

هیچ نظری موجود نیست: