۱۳۸۷ آذر ۲۰, چهارشنبه

رفیق واقعی


"هر سیاره قمرهایی دارد که در مداری دور از او،‌ اما مدام به دورش می‌گردند. بعضی قمرهای مصنوعی هم می‌توانند بیایند، مدتی در این مدار قرار بگیرند، و بعد بروند. سیاره تنهاست؛ قمرها از تنهایی درش نمی‌آورند، بخشی از تنهایی‌اش می‌شوند. آن قمرهای مصنوعی هم می‌آیند و مدتی در تنهایی او خانه دارند، بعد می‌روند." بخشی از فرشته‌گانی با بال‌های گسترده
وای که در این حرف دل من است .
همه جا را تاریکی فرا گرفته و درختان سیاه خود نمایی می کنند .
چرا یک رفیق واقعی در دنیا نمی شود یافت ؟
این لحظه های پر درد از پس انتظاری طولانی
تا همیشه با من خواهند ماند.

بگذار اشک هایم فرو ریزند
لبم اما به شکوه گشوده نخواهد شد


هیچ نظری موجود نیست: