۱۳۹۱ دی ۱۷, یکشنبه

تق تق باز هم سلام

و امروز باز می توانم باز بنویسم 
کاش بشود همواره تنهایی را اینجا بنویسم 
گوشه و خلوتی که مال من است بی صدا و آرام
برای ورق زدم صفحه های کتابی بر روی صفحه های بی پایان فضای مجازی 
آن کتابی که دنیای واقعی ما را به محاوره مجازی می کشد 
خسته 
از روزهای بسته بودن تو باز درد دلم را برایت می آورم تا گوش کنی

هیچ نظری موجود نیست: